Tunde - burn-out

Een burn-out die mij wakker schudde

Als slim en gevoelig meisje, met een sterk ontwikkeld gevoel voor het pleasen, ben ik thuis, op school en later op mijn werk uitgegroeid tot hét voorbeeld van de zichzelf aanpassende mens.
Ik was een kei in het denken, analyseren, alles uit de logica en kennis te benaderen.
Ik was gehoorzaam, weet je, een kind tegen wie vaak genoeg gezegd werd: “jij bent al groot en slim, je begrijpt het”. En dat deed ik. Opkijkend tegen gezag als maar beter mijn best doen. Geen vragen stellen, maar haarfijn aanvoelen wat de ander van mij verwachtte.
Op mijn 40ste zat ik in een burn-out.

“Wat is er mis met me? Wat heb ik verkeerd gedaan?” Daar had ik geen antwoord op. Toen ik opbrandde had ik maar een wens: “Ik wil weer normaal zijn.”

De weg uit burn-out was lang, pijnlijk maar 100% het waard. Omdat ik ontdekt heb wie ik achter de laagjes van andermans verwachtingen ben. De enige echte Tünde.
Om daaruit te leren grenzen te stellen.
Nee te verkopen.
Durven anders te zijn.
Het tempo te verlagen.
Mijn lichaam te verzorgen.
De rust en het nietsdoen te waarderen.

Zodat ik ’s ochtends met een opgeladen, uitgerust lichaam en hoofd uit bed kan stappen en mijn energie genoeg is voor de hele dag. Ook voor regelmatig bewegen.
Zodat ik zelf kan beslissen wat voor mij goed is ongeacht wat de rest van de wereld daarvan vindt.
Zodat ik een beslissing durf te nemen, zonder bang te zijn dat ik misschien de verkeerde ding doe. Ik weet dat fouten maken OK is, daar leer ik van.
Zodat ik mijn leven kan nemen hoe het is en de lasten van ‘als maar moeten’ kon loslaten.
Zodat ik een werk kan hebben wat mij oplaadt, inspireert en vult met een goed gevoel: wat ik doe heeft zin.
Zodat ik weet dat ik genoeg ben, goed genoeg.

Wat maakt Tünde tot Tünde?

What you see is what you get – een eerlijke mens ben ik, bij mij lees je alles gewoon van mijn gezicht af – wat ik denk en wat ik voel. Handig, toch?

Als je mij bij elke inademing een knorrende geluid hoort te maken dan heb ik de slappe lach.

Ik heb een hekel aan regels en formaliteiten. Voor mij is alles in beweging.

Burn-out – een gele kaart

Burn-out zie ik niet als een ziekte, het is zeker ook geen lichte verkoudheid die je zomaar even weg kan wuiven. Beslist niet.

Ik zie burn-out meer als een teken van genade. Een welbedoelde handreiking van het lichaam voordat het met een chronische, serieuze ziekte komt.

Een gele kaart.

Omdat je het spel niet volgens de vooraf afgesproken regels speelt.

Eerst krijg je een afkeurende blik (je slaapt slecht of je krijgt pijn in je schouders of nek). Daarna komt een waarschuwing (verstopping, te vaak verkouden, grieperig, holtes ontstekingen, kort lontje, opgejaagd gevoel, dwangmatigheid). Als je blijft jezelf misdragen dan komt de gele kaart. Een burn-out.
Met deze gele kaart word je meteen op de bank gezet. Het spel gaat zonder jou door. Je bent uitgeschakeld, ontdaan van je vermogens om te denken, om onder de mensen te zijn en om te bewegen. Alles wat voor een normaal leven nodig is werkt simpelweg niet meer.

Ben jij bereid?

Zo lamgeslagen en je moet nu toch keihard aan het werk. Je moet op zoek naar de knelpunten van je leven. Waar, wanneer en waardoor heb je (bewust of onbewust) iets gedaan dat je bracht waar je nu zit?
Volgens mijn ervaring hangt het overwinnen van een burn-out af van je bereidheid om zonder angst naar jezelf te kijken. Om datgene te ontdekken die je heeft gevormd tot wie je vandaag bent. Te ontdekken wat er achter je schaamte, onzekerheid, gehoorzaamheid, schuldgevoel en angst schuilt.

Wie jij van oorsprong bent.

Zonder de overtuigingen van je ouders.

Zonder de strenge gedragsregels van de maatschappij.

Zonder de grenzen en beperkingen die je al jaren hanteert.

Je kan burn-out ook als een voertuig beschouwen. Het brengt je naar de plaats van de volgende ronde van je spel. Wees bewust van iets essentieels. Als je een compleet nieuw spel wilt spelen, moet je de regels aanpassen. Speel je volgens de oude regels dan ga je waarschijnlijk het vorige spel herhalen. Met alle gevolgen van dien op jou.

Lange adem

Ik hoor je al vragen: hoe kom ik aan nieuwe spelregels?

Dat is zeker niet zomaar gedaan. Wees gewaarschuwd, met veel bloed, zweet en tranen ga je jezelf uit je burn-out halen.

Door jezelf ontdoen van de lasten die je hebt ontdekt toen je naar je pure zelf keek.

Door vertrouwen hebben in je eigen kennis en wijsheid. Als je durft een eigen mening te vormen en deze ook op te volgen.

Als je toelaat dat je eerst jezelf moet voeden, verzorgen en onderhouden voordat je anderen ga helpen. Als jij bij je op de eerste plaats komt te staan.

Als je weet dat je prima voldoet hoe jij bent omdat je juist anders bent dan anderen.

Als je jezelf ziet staan.

Burn-out laat je uit zijn greep als je voldoende veranderingen hebt in je levenswijze ingebracht. Als je je leven wezenlijk anders had ingericht. Als je het tempo had verlaagd en je eigenwaarde hebt hersteld. Als je jezelf op de eerste plaats had gezet.

Dan pas mag je aan een gloednieuw spel beginnen. Met een schone lei. Met vertrouwen in jezelf. In harmonie met jezelf.